ΚΡΙΣΗ... ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΟΙΤΑΜΕ???

Εδώ και 5 χρόνια βλέπω τη ζωή μας να αλλάζει δραματικά.. Όλοι μας επηρεαζόμαστε, έμμεσα ή άμεσα, από αυτή την κατάσταση. Και προσπαθούμε να παραμείνουμε ψύχραιμοι, να μην πανικοβληθούμε, να διατηρήσουμε συνήθειες και ιδεολογίες. Όλοι παλεύουμε κάθε μέρα. Θα μου πείτε ότι η ζωή είναι πάντα ένας αγώνας, κάθε άνθρωπος παλεύει.. Γιατί τώρα να είναι διαφορετικά?

Γιατί είναι!!! Γιατί σκέφτεσαι ότι παλεύεις άδικα, ότι όσο κι αν δουλέψεις πάλι θα σε απολύσουν, ότι όσο κι αν φωνάξεις, διαμαρτυρηθείς, θα φας το δακρυγόνο σου και θα ακούσεις ότι άδικα φωνάζεις.. Έκαναν αυτό που ήθελαν πάλι. Κι εσύ γιατί να απεργήσεις? Γιατί να χάσεις το μεροκάματο? Πλέον τα 30-40€ έχουν μεγάλη αξία!! Κι αφού τίποτα δεν αλλάζει απλώς κλείνεσαι στις σκέψεις σου, στις αμφιβολίες, στις ανησυχίες και στους φόβους σου.. Και νιώθεις ότι σε έριξαν από το ροζ συννεφάκι σου και σε έκλεισαν σε ένα κλουβί.. και η απαισιοδοξία μεγαλώνει!! Και όταν κοιτάξεις γύρω σου στο κλουβί θα δεις ότι δεν είσαι μόνος, ότι είμαστε όλοι εκεί.. και αυτό χειροτερεύει την ήδη άσχημη διάθεση σου, γιατί αν ήσουν μόνος σου θα έλεγες ότι μπορείς με κάποιο τρόπο να αντιδράσεις, θα σε βοηθήσουν και οι άλλοι που είναι καλύτερα.. Αλλά τώρα? Τώρα που είναι όλοι σε αυτή την κατάσταση? Που κι εσύ ίσως να είσαι από τους τυχερούς γιατί έχεις δουλειά, σπίτι.. Πώς να παραμείνεις ψύχραιμος? Πώς να μη σε πάρει από κάτω? Πώς να πεις «όλα καλά θα πάνε»?

Γιατί ακούς τον πατέρα του Κώστα, την αδερφή της Νίκης, το Γιώργο, τη Μαρία…(και τα ονόματα συνεχίζονται) … να χάνουν τη δουλειά τους, να μένουν άνεργοι για μήνες. Ακούς τις στατιστικές και τις έρευνες στην τηλεόραση (αλήθεια πότε ήταν η τελευταία φορά που άκουσες κάτι πραγματικά ευχάριστο στην τηλεόραση?) και μαθαίνεις ότι όλοι σε έχουν ξεγραμμένο, ότι δεν έχεις ελπίδα.. Ότι καλά κάνεις και είσαι στο κλουβί σου, γιατί άμα βγεις θα πληρώσεις! Τι? Δεν ξέρω. Κάτι θα βρουν. Αλλά τι κάνεις? Απλώς κάθεσαι σπίτι σου και περιμένεις το τέλος? Ξυπνάς κάθε πρωί κι από ένστικτο ακολουθείς τη ρουτίνα σου: δουλειά, σπίτι, φαγητό, ύπνος, μια έξοδος, μια μικρο-αγορά (για να μαλακώσεις λίγο την «λιτότητα»), μια συνάντηση με φίλους, μια εκδρομή σε φίλους… και περιμένεις τι άλλο θα σου έρθει. Τι άλλο άσχημο νέο θα ακούσεις.

Αλλά μέσα σε όλα αυτά το ένστικτό σου σού λέει να πας και στην πλατεία. Γιατί αγανακτείς! Γιατί πρέπει σε κάποιον να φωνάξεις! Γιατί πρέπει να νιώσεις ότι είσαι όντως με άλλους στο κλουβί κι αυτοί είναι σαν εσένα!!!!! Και θέλουν κι εκείνοι να φωνάξουν! Γιατί όπως έγραψε κάποιος «δεν είμαι πια νέος!.. Όμως πάω πλατεία! Γιατί κάποιο πρόβλημα έχει ο μεταβολισμός μου και ενώ "όλοι μαζί τα φάγαμε", μόνο ο Πάγκαλος χόντρυνε και θα τα ξεράσει όλα μαζί με αυτούς που τα έφαγε!...». Για όλα αυτά που σκεφτόμαστε όταν ακούμε για το Σύνταγμα, για τις πορείες, για τις φασαρίες. Γιατί σίγουρα κάποιον θα είχες (αν δεν ήσουν ο ίδιος) σε εκείνες τις «ωραίες» στιγμές των "αγανακτησμένων" στο Σύνταγμα. Και λες όλοι εμείς κάτι θα καταφέρουμε! Και δε θα πρέπει να σου κάνει εντύπωση ότι ο κόσμος κάποια στιγμή ενώνεται και διαμαρτύρεται.. Και τους βλέπεις όλους μαζί, διαφορετικές ηλικίες, διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, διαφορετικές ιδεολογίες .. Να φωνάζουν, να μαλώνουν, να λένε τη γνώμη τους, να διαφωνούν, να συμφωνούν, να βοηθάει ο ένας τον άλλο όταν χρειάζεται, να αλληλοστηρίζονται, να οργανώνονται.. Ακόμα κι αν δεν έρθει τώρα η αλλαγή, σίγουρα όλοι μας θα κάνουμε ότι μπορούμε. Γιατί στην πραγματικότητα δεν πρέπει να αλλάξει μόνο η τακτική των κυβερνήσεων, δεν πρέπει να αλλάξουν μόνο τα πρόσωπα, η εξωτερική πολιτική, η νομοθεσία.. Πρέπει να αλλάξουμε εμείς!!!!!!!

Κάποιος θα πει ότι δεν είναι αυτή η λύση.. Κι αν μαζευτούμε και φωνάξουμε και συζητήσουμε τι θα γίνει? Περιμένω την άλλη πρόταση , την άλλη λύση που μπορεί να βρει κάποιος! Γιατί τώρα μπορεί να την πει και θα είναι πολλοί που θα τον ακούσουν! Γιατί έχουμε μπει στη διαδικασία.. Προσπαθούμε.. Σκεφτόμαστε... Είμαστε σε αδιέξοδο... Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουμε αλλά η αρχή πρέπει να γίνει. Τι λέτε? Θα βοηθήσουμε όλοι μαζί? Γιατί αυτό δίνει ελπίδες και ίσως η αλλαγή της ζωής μας τελικά να είναι εφικτή…

ΦΤΙΑΞΤΕ ΕΥΚΟΛΑ ΚΑΙ ΓΡΗΓΟΡΑ ΦΥΣΙΚΟ ΣΑΜΠΟΥΑΝ & ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΟ!

Ξεχάστε τα τοξικά προϊόντα που χρυσοπληρώνουμε στα super markets!! Όλοι ξέρουμε τις ευεργετικές ιδιότητες του ελαιολάδου και το πόσο σπουδαίο είναι το σαπούνι ελιάς. Έχουμε όμως συνηθίσει να χρησιμοποιούμε υγρό σαπούνι για να πλενόμαστε και το στερεό σαπούνι – και ιδιαίτερα αυτό της ελιάς – είναι συνήθως σκληρό και άβολο!

Ας δούμε λοιπόν πώς μπορούμε να φτιάξουμε παχύρευστο, υγρό σαμπουάν και αφρόλουτρο με 2 απλές κινήσεις και με όλα τα οφέλη του σαπουνιού ελιάς (Καστίλλης).. Αυτό για το οποίο μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι πως αν το δοκιμάσετε μια φορά δεν πρόκειται να αγοράσετε ποτέ ξανά βιομηχανικό σαμπουάν και αφρόλουτρο!!

ΥΛΙΚΑ

1 μπάρα σαπούνι Καστίλλης (ελαιολάδου) ή μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιοδήποτε σπιτικό σαπούνι Νερό Τρίφτης τυριού Από την ποσότητα αυτή σκληρού σαπουνιού θα πάρουμε την διπλάσια σε υγρό σαπούνι (συμφέρει οικονομικά…)

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Τρίβουμε στον κοινό τρίφτη τυριού μια μπάρα σαπουνιού Τοποθετούμε το τριμμένο σαπούνι σε ένα πλαστικό μπολ και προσθέτουμε νερό ίσα να το καλύψει

Το αφήνουμε να σταθεί όλη την νύχτα. Δεν το ζεσταίνουμε, δεν το ανακατεύουμε και γενικώς δεν κάνουμε τίποτε άλλο. Απλώς το καλύπτουμε (προαιρετικά) με μια πετσέτα για να μην πέσει τίποτα μέσα. Την επόμενη μέρα το σαπούνι με έναν μαγικό τρόπο έχει διαλυθεί τελείως και στην θέση του υπάρχει τώρα ένα παχύρευστο υγρό. Το ανακατεύουμε και αν είναι πολύ παχύρευστο του προσθέτουμε λίγο νερό ακόμη, σιγά-σιγά και ανακατεύοντας μέχρι να αποκτήσει την πυκνότητα που επιθυμούμε.

Μπορούμε να σταματήσουμε εκεί και να το χρησιμοποιήσουμε ως έχει μιας και είναι έτοιμο για χρήση ή να του προσθέσουμε αιθέρια έλαια.

Θα σας πω μόνο αυτό… είναι ένα υπέροχο, αφρώδες σαπούνι κατάλληλο για μικρούς και μεγάλους και για κάθε τύπο δέρματος και κάθε είδος μαλλιού. Είναι κατάλληλο ακόμη και για δερματικές παθήσεις γιατί είναι κατευναστικό και ρυθμιστικό.

ΔΡΟΣΕΡΟΣ ΥΠΝΟΣ ΧΩΡΙΣ ΚΛΙΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ! ΓΙΝΕΤΑΙ?

Βρισκόμαστε ήδη στα μέσα του καλοκαιριού και αν και - για να είμαστε ειλικρινείς- δεν έχουμε ζήσει (ακόμα τουλάχιστον) τους καύσωνες παλαιότερων χρόνων, η ζέστη είναι ένα θέμα. Ειδικά μάλιστα το βράδυ, που εκεί που λέμε όλοι να... χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τον ύπνο μας, ξεκινά ο ιδρώτας. Κλιματιστικό, θα σκεφτείτε ως την απόλυτη λύση. Χαράτσι, θα απαντήσουμε εμείς και κάπως έτσι η λύση αυτή θα ξεχαστεί σε μία στιγμή. Αλλά με τη ζέστη που επιμένει τι κάνουμε; Ανακαλύπτουμε νέες επιλογές για έναν απολαυστικό ύπνο χωρίς κλιματισμό. Και ιδού οι 10 αποδείξεις...

1. Βαμβάκι...100%

Ξεχάστε τα σεντόνια από σατέν, μετάξι και πολυεστέρα, αν θέλετε να κοιμηθείτε χωρίς να «σκάτε» από τη ζέστη. Επιλέξτε βαμβακερά και ειδικά μάλιστα τα ανοιχτόχρωμα βαμβακερά σεντόνια, τα οποία είναι κατασκευασμένα από ελαφρύ βαμβάκι, που «αναπνέει» και είναι ιδανικά για την προώθηση της αρμονικής ροής του αέρα στην κρεβατοκάμαρα.

2. Ποιός άναψε το φούρνο;

Το καλοκαίρι δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για να βάλετε κατσαρόλα και τηγάνια στην κουζίνα. Αντί γι' αυτές τις πιο χειμερινές επιλογές, προτιμήστε μία σαλάτα αποφεύγοντας να χρησιμοποιήσετε την κουζίνα και τις εστίες, οι οποίες αναπόφευκτα θα δημιουργήσουν περισσότερη θερμότητα στο σπίτι. Επίσης, ανταλλάξτε τα μεγάλα γεύματα με μικρότερα και ελαφρύτερα, που είναι σαφώς πιο εύκολα να τα μεταβολίσει ο οργανισμός. Εξάλλου, να θυμάστε ότι το σώμα παράγει περισσότερη θερμότητα όταν καταναλώνετε ένα κομμάτι κρέας παρά μια πιατέλα με φρούτα, λαχανικά και όσπρια.

3. Δροσιά...τώρα

Αν πάλι η ζέστη είναι αφόρητη και χρειάζεστε άμεση βοήθεια, απλά εφαρμόστε πάγο ή κρύες κομπρέσες στα σημεία του σώματος σας, που πιάνετε το σφυγμό σας. Με απλά λόγια, στους καρπούς, το λαιμό, τους αγκώνες, τη βουβωνική χώρα, τους αστραγάλους και πίσω από τα γόνατα. Εναλλακτικά, μπορείτε να έχετε μία βρεγμένη πετσέτα στα πόδια σας κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα πόδια θεωρούνται ο «θερμοστάτης» του σώματος και διατηρώντας τα δροσερά, θα μπορέσετε να δροσίσετε όλο σας το σώμα.

4. Ποιες πιτζάμες;

Το καλοκαίρι πρέπει να εφαρμόζετε την τακτική «όσο λιγότερα, τόσο καλύτερα». Ξεχάστε τις πιζάμες σας και διαλέξτε ένα χαλαρό, μαλακό βαμβακερό πουκάμισο και σορτς ή εσώρουχα για τον ύπνο σας. Για τους πιο τολμηρούς ή εκείνους, που δεν αντέχουν καθόλου τη ζέστη, υπάρχει και η επιλογή του «γυμνού», αλλά εδώ οι απόψεις διίστανται. Άλλοι θεωρούν, ότι το να μη φορούν τίποτα στον ύπνο βοηθά να διατηρηθούν δροσεροί, ενώ άλλοι ισχυρίζονται ότι ο ιδρώτας παραμένει στο σώμα αντί να απομακρύνεται με τη βοήθεια του υφάσματος. Η επιλογή δική σας.

5. Το νερό, νεράκι

Για να διατηρήσετε τον οργανισμό σας δροσερό, χρειάζεστε ενυδάτωση. Με απλά λόγια, νερό. Πιείτε ένα δροσερό ποτήρι νερό πριν κοιμηθείτε. Όταν το βράδυ θα γυρνάτε πλευρό και θα ιδρώνετε, θα αφυδατωθείτε, άρα καλό είναι να έχετε αποθέματα υγρών στο σώμα σας.

6. Πιο χαμηλά, πιο χαμηλά

Ο θερμός αέρας, σύμφωνα με τους νόμους της φυσικής, ανεβαίνει, άρα μία καλή κίνηση είναι να τοποθετήσετε το κρεβάτι (ή καλύτερα το στρώμα σας) όσο πιο χαμηλά στο πάτωμα γίνεται.

7. Δροσιστείτε φυσικά

Ένα κρύο ντους δίνει άλλη αίσθηση, ειδικά τις ζεστές νύχτες του καλοκαιριού. Κάντε ένα χλιαρό ντους (προσοχή: όχι τελείως κρύο γιατί το νερό θα εξατμιστεί πολύ γρήγορα και σύντομα θα αισθανθείτε να ζεσταίνεστε ακόμη περισσότερο) μειώνοντας έτσι τη θερμοκρασία του σώματος. Καθαροί και δροσεροί μπορείτε να απολαύσετε έναν ευχάριστο ύπνο.

8. Πιο καλή μοναξιά

Οι εργένηδες της παρέας είναι οι τυχεροί του καλοκαιριού. Τουλάχιστον σε ότι αφορά στον ύπνο. Επιλέξτε να κοιμηθείτε μόνοι σας σε ένα κρεβάτι, όπου θα έχετε την άνεση να τεντώνεστε και να αλλάζετε θέση, όποτε το θελήσετε. Ο καλύτερος τρόπος δε, για να μη ζεσταίνεστε είναι να κοιμάστε με τα χέρια και τα πόδια χωρίς να αγγίζουν το ένα το άλλο, καθώς έτσι μειώνεται η θερμοκρασία του σώματος, επιτρέποντας παράλληλα στον αέρα να κυκλοφορεί γύρω από το σώμα.

9. Είπε κανείς...αιώρα;

Παράτολμο το σχέδιο, ίσως και πολύ φιλόδοξο, αλλά αν το σπίτι σας ( ή το μπαλκόνι σας) το επιτρέπει, επιλέξτε να κοιμηθείτε σε μία αιώρα ή έστω μία απλή κούνια. Και οι δύο αυτοί τρόποι, είναι ιδανικοί για έναν «δροσερό» ύπνο, καθώς αυξάνουν τη ροή του αέρα.

10. Κατασκήνωση στο σπίτι

Αν είστε ακόμη πιο τυχεροί και το σπίτι σας έχει κήπο ή αυλή, εξασκείστε τις ικανότητές σας στο κάμπινγκ. Σκηνή, στρώμα και sleeping bag θα σας προσφέρουν απλόχερα έναν απολαυστικό ύπνο.

ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΓΑΠΗΣ !!!

Μια απίστευτη ιστορία αγάπης που μας θυμίζει την ταινία «P.S. I love you», έχει κάνει το γύρο του Διαδικτύου.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Huffington Post... μια γυναίκα με αφορμή την ημέρα των ερωτευμένων που καταφθάνει, αποφάσισε να γνωστοποιήσει τη δική της ιστορία αγάπης. «Εγώ και ο αγαπημένος μου σύζυγος, Τζον, ήμασταν παντρεμένοι για 46 χρόνια. Κάθε Αγίου Βαλεντίνου, εκείνος μου έστελνε τα πιο όμορφα λουλούδια μαζί με ένα σημείωμα που περιείχε πέντε απλές λέξεις: “Ο έρωτάς μου για εσένα μεγαλώνει”. Τέσσερα παιδιά, 46 ανθοδέσμες και μια ζωή γεμάτη αγάπη, ήταν η κληρονομιά που άφησε σε εμένα όταν πέθανε πριν από δύο χρόνια», λέει η 68χρονη Σου Τζόνστον, ενώ στη συνέχεια αποκαλύπτει μια προσωπική της ιστορία που κάνει πολλούς ανθρώπους να δακρύζουν.

«Την πρώτη ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου που έμεινα μόνη, δέκα μήνες αφότου τον έχασα, σοκαρίστηκα όταν παρέλαβα ένα εκπληκτικό μπουκέτο λουλουδιών, το οποίο μού έστελνε ο …Τζον! Θυμωμένη και πληγωμένη, τηλεφώνησα στο ανθοπωλείο για να τους πω ότι είχαν κάνει λάθος. Ο ανθοπώλης μου απάντησε: “Όχι, κυρία μου. Δεν έχει γίνει λάθος. Πριν πεθάνει, ο σύζυγός σας προπλήρωσε να σας στέλνουμε ανθοδέσμες για πολλά χρόνια και μας ζήτησε να του εγγυηθούμε πως θα συνεχίζετε να λαμβάνετε ανθοδέσμες κάθε 14 Φεβρουαρίου”. Με την καρδιά μου να κοντεύει να σπάσει, έκλεισα το τηλέφωνο και διάβασα την κάρτα. Το σημείωμα έγραφε: “Η αγάπη μου για εσένα είναι αιώνια”», καταλήγει η κυρία Τζόνστον.

Αφού σκουπίσετε τα δάκρυα, απλά σκεφτείτε τι είναι πραγματική αγάπη και πως πρέπει να τη δείχνουμε! Μη σπατάλάμε τις στιγμές που θα μπορούν κάποτε να μας λείψουν...

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΦΛΕΡΤ ΣΤΑ SOCIAL MEDIA !!!

Το «ποντίκι» έχει γίνει η προέκταση του χεριού σου; Έχει κοντύνει το δάχτυλό σου από το να γράφεις στο κινητό σου; Πλέον αντί για «τέλεια» λες απλά «lol»; Τότε μάλλον θα πρέπει να αναπτύξεις και το ταλέντο σου στο διαδικτυακό φλερτ.

Ακολουθούν πέντε «σταθερές» από τις οποίες δεν θα πρέπει να παρεκκλίνεις ποτέ.

5. Οι φωτογραφίες- Είναι πάρα πολλές οι γκόμενες που χρησιμοποιούν φωτογραφίες από μοντέλα του εξωτερικού, ημιάγνωστες στην Ελλάδα. Αν έχει μόνο μια φωτογραφία, τα πράγματα είναι... δύσκολα ή είσαι τυχερός γιατί μιλάς με τη δίδυμη αδερφή της Αλεσάντρα Αμπρόζιο, της Κέλυ Μπρούκ ή της Κέιτ Άπτον!

4. Ο πέφτουλας- Όχι, δεν πρέπει να είσαι τέτοιος! Το μόνο που μπορείς να κερδίσεις με εκφράσεις του τύπου «ti moraki eisai esy?» και «pssssss... Me treleneis manari moy» στις φωτογραφίες της στο Facebook, είναι τη χλεύη των υπολοίπων. Να είσαι διακριτικός. Και φυσικά, αν μπει κάποια στο λογαριασμό σου και δει την απελπισία σου, πως την πέφτεις δηλαδή ακόμη και σε γκόμενα από το Καζακστάν, τότε οι ελπίδες σου να βγάλεις γκόμενα είναι όσες και του Γιώργου Παπανδρέου να ξαναγίνει πρωθυπουργός. Μηδαμινές!

3. Ψέματα- Αν θέλεις να καταφέρεις να προχωρήσει το πράγμα, θα πρέπει να κόψεις τις... ανοησίες και τα ψέματα. Άσε τις υπερβολές περί κάμπριο κτλ... Να είσαι ειλικρινής, γιατί κάποια στιγμή, θα επιδιώξεις να συναντηθείτε και το κάζο που θα πάθεις, θα είναι τεράστιο!

2. Υπομονή- Αν την πέσεις, ακόμη και με μια ειλικρινή ατάκα του τύπου «θα σε ήθελα γυμνή στο κρεβάτι μου», οι πιθανότητες να σου απαντήσει είναι απειροελάχιστες! Το στοίχημα είναι να της κινήσεις το ενδιαφέρον και να τη βάλεις στη διαδικασία να σου απαντήσει. Πρέπει να είσαι ευρηματικός, αλλά όχι παπαρολόγος. Το «αληθινός» εκτιμάται πάντα.

1.Τηλέφωνο- Ανάμεσα στις ατέλειωτες συζητήσεις σας στο messenger και το ραντεβού, θα πρέπει να υπάρχει και η τηλεφωνική επικοινωνία. Έτσι θα καταλάβεις αν η σέξι γκόμενα σου προκύψει... κάτι άλλο εκτός από γυναίκα, αν το IQ της ταιριάζει με το δικό σου και πολλά άλλα.

Βέβαια, το καλύτερο θα είναι να βγείτε να γνωρίσετε κόσμο και που ξέρετε... ίσως προκύψει κι ένα δυνατό φλερτ...

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΒΕΛΤΙΩΣΕΤΕ ΤΗ ΣΧΕΣΗ ΣΑΣ

Ακόμα και η ιδανικότερη σχέση περνάει τις δυσκολίες της. Το θέμα είναι να μην αφήσεις τα προβλήματα να διογκωθούν αλλά να τα αντιμετωπίσεις όσο είναι καιρός. Ο Nobel σού δίνει 20 συμβουλές που, εννοείται, πρέπει να ακολουθήσετε και οι δυο.

1. Πάρτε την απόφαση να αγαπάτε ο ένας τον άλλο Όταν ο πρώτος καιρός του τρελού έρωτα σιγά σιγά περνάει, χρειάζεται η δική σας συνειδητή απόφαση να αγαπάτε ο ένας τον άλλο, να είστε εκεί και να ανανεώνετε τα συναισθήματά σας για να εξακολουθείτε να είστε μαζί.

2. Να είστε ρομαντικοί Μην υποτιμάτε το ρομαντισμό. Το να κρατιέστε χέρι-χέρι, να κοιτάζετε αγκαλιά ένα όμορφο τοπίο, να χορεύετε το τραγούδι που σας αρέσει θα σας φέρουν πιο κοντά και θα κάνουν τη σχέση σας πιο απολαυστική.

3. Λύστε τις διαφορές σας πριν διογκωθούν Αποφύγετε λέξεις όπως "πάντα", "συνέχεια" ή "ποτέ" όταν καβγαδίζετε. Θα κάνουν το σύντροφό σας να νιώθει ότι δεν κάνει ποτέ τίποτα καλά. Μιλήστε με συγκεκριμένα παραδείγματα και λύστε τα προβλήματά σας με το που κάνουν την εμφάνισή τους.

4. Κρατήστε τα πράγματα που σας αφορούν προσωπικά Όταν σας εκμυστηρεύεται κάτι ο σύντροφός σας, κράτησέ το μεταξύ σας. Μην αρχίσετε να το μοιράζεστε δεξιά και αριστερά. Το ίδιο ισχύει και για ό,τι άλλο αφορά τη σχέση σας. Δεν χρειάζεται να ξέρουν οι φίλοι και οι συγγενείς σας λεπτομέρειες για το τι κάνετε.

5. Κάντε περισσότερα πράγματα μαζί Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει από το να ξυπνάτε και να πηγαίνετε για ύπνο μαζί, να συζητάτε, να πηγαίνετε βόλτα ή να κάνετε σπορ. Οτιδήποτε ευχαριστεί και τους δυο.

6. Περάστε και χρόνο χωριστά κάπου κάπου Είναι σημαντικό να αφιερώνετε χρόνο, εκτός από τη σχέση σας και το σύντροφό σας, και στους φίλους και στον εαυτό σας.

7. Υποστηρίξτε ο ένας τον άλλο Να είστε εκεί και στα δύσκολα και στα εύκολα, συναισθηματικά διαθέσιμοι όταν σας έχει ανάγκη ο σύντροφός σας. Κάποιες φορές το μόνο που χρειάζεται ο άλλος είναι κάποιον να τον ακούσει.

8. Μην παίζετε παιχνίδια για να ασκήσετε έλεγχο Σε μια υγιή σχέση δεν χρειάζονται τέτοιου τύπου παιχνίδια. Αν σου μιλήσει ο σύντροφός σου, απάντησέ του. Μην απομακρύνεσαι σκόπιμα για να τον ελέγξεις.

9. Κάντε κάτι καινούργιο μαζί Το να κάνετε νέα πράγματα μαζί βοηθά στην έκλυση οξυτοκίνης, μιας χημικής ουσίας που ενισχύει τους συναισθηματικούς δεσμούς.

10. Κάντε έρωτα Αν η σχέση σας δεν περιλαμβάνει σεξ αργά ή γρήγορα θα τελειώσει. Η σωματική επαφή θρέφει και δυναμώνει το δέσιμο που υπάρχει μεταξύ σας.

11. Ταξιδέψτε μαζί Είτε πρόκειται για μονοήμερο είτε για πιο μακρινό, ένα ταξίδι θα σας βοηθήσει να χαλαρώσετε, να μοιραστείτε ευχάριστες στιγμές και να χτίσετε μνήμες που θα κρατήσετε για πάντα στην καρδιά σας.

12. Μείνετε συνδεδεμένοι κάθε μέρα Μην αφήνετε να περάσει ούτε μια μέρα χωρίς να έχετε επικοινωνήσει. Και μην ξεχνάτε αυτή τη μικρή αγκαλιά και το φιλί όταν επιστρέφετε στο σπίτι το βράδυ.

13. Εκφράστε την αγάπη σας Πείτε "σ' αγαπώ" στο σύντροφό σας, χωρίς δισταγμό, κρατηθείτε αγκαλιά χωρίς ιδιαίτερο λόγο, εκφράστε ελεύθερα την αγάπη σας.

14. Να είστε ειλικρινής Το να κρατάτε μυστικά ή να λέτε ψέματα στο σύντροφό σας θα γίνει αργά ή γρήγορα αντιληπτό και αυτό θα δημιουργήσει σίγουρα ρωγμές στη σχέση σας.

15. Μην συγκρίνετε τη σχέση σας με άλλων Κάθε ζευγάρι είναι διαφορετικό και έχει τους δικούς του κανόνες και συνήθειες. Κάντε focus σε εσάς τους δυο και πώς θα κάνετε τη σχέση σας καλύτερη και αφήστε τι κάνουν οι άλλοι.

16. Ανοιχτείτε στον άλλο Μιλήστε ο ένας στον άλλο για τους προβληματισμούς σας, τις ανάγκες, τις επιθυμίες σας και οτιδήποτε άλλο σας απασχολεί. Έτσι χτίζεται η οικειότητα.

17. Εστιάστε στα θετικά Καμιά σχέση δεν έχει μόνο θετικά και καθόλου αρνητικά. Αντί να ασχολείστε με το τι δεν πηγαίνει καλά, εστιάστε στα θετικά σημεία της σχέσης σας, αυτά που σας αρέσουν και σας ικανοποιούν.

18. Προτιμήστε να είστε καλά από το να έχετε δίκιο Όταν τσακώνεστε μην μπαίνετε στην παγίδα να θέλετε να έχετε πάντα δίκιο. Σημασία έχει να είστε μαζί ευτυχισμένοι κι όχι να έχετε δίκιο.

19. Να είστε ο εαυτός σας Το να μη χάσετε τον εαυτό σας σε μια σχέση είναι εξαιρετικά σημαντικό. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι θα θέλετε να κάνετε μόνο το δικό σας. Μια καλή σχέση πιθανόν να χρειάζεται αμοιβαίες (αλλά ανώδυνες) υποχωρήσεις.

20. Προσπαθήστε να κάνετε κάτι καλό κάθε μέρα για το σύντροφό σας Ακόμα κι αν αυτό είναι απλώς ένα χαμόγελο, μια γλυκιά κουβέντα ή μια μικρή έκπληξη.

ΤΙ ΖΗΤΑΝΕ ΤΑ 2 ΦΥΛΑ ΣΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΤΟΥΣ!!!

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΥΝΑΙΚΑΣ:

"Προσεύχομαι για ένα άνδρα όμορφο, έξυπνο & δυνατό. Να μ΄αγαπά & να μ΄ ακούει. Να σκέφτεται προτού μιλήσει. Να εργάζεται επικερδώς. Όταν ξοδεύω τα λεφτά του να μην ενοχλείται. Να μου βγάζει την καρέκλα & ν' ανοίγει την πόρτα μου. Ω Θεέ μου! Ένα άνδρα που να κάνει έρωτα στο μυαλό μου. Να με αγαπήσει χωρίς τελειωμό & ποτέ να μην την πέσει στη φίλη μου. Aμήν"

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΝΔΡΑ:

"Προσεύχομαι για 1 κωφάλαλη νυμφομανή με τεράστιο στήθος, ιδιοκτήτρια μιας κάβας & ενός σκάφους. Αμήν."

ΤΕΛΙΚΑ ΜΗΠΩΣ ΟΝΤΩΣ ΠΕΤΑΕΙ Ο ΓΑΙΔΑΡΟΣ???

Όλοι έχουν άποψη για την οικονομία! Ακόμη και αυτοί που μετά από τόσες αποτυχίες στη θέση του υπουργού οικονομικών κατάφεραν να κάνουν, όχι μια τρύπα στο νερό, αλλά μια μαύρη τρύπα που μας ρουφά καθημερινά όλους!!! Γι' αυτό σήμερα θα πω κι εγώ ο ταπεινός την άποψη μου. Βγείτε λίγο έξω και προσέξτε γύρω σας... Ζαρωμένοι άνθρωποι φορούν ζαρωμένα ρούχα... Γενικά στην ατμόσφαιρά υπάρχει μια διάχυτη νοσταλγία. Όλοι θέλουν να γυρίσουν το χρόνο πίσω. Στις παλιές καλές μέρες...Στις μέρες της ευημερίας! Ας πάρουμε μια "μηχανή του χρόνου" κι ας ταξιδέψουμε στις αρχές της δεκαετίας του '80.

Κι αν πιστεύετε πως πράγματι εκείνες οι μέρες ήταν όντως καλές, πιστεύετε επίσης πως πετάει ο γάιδαρος! Η κατάσταση στην οικονομία τότε δε ήταν όπως τώρα. Τότε υπήρχε ανεργία (όχι βέβαια στα σημερινά ποσοστά), αλλά οι τιμές των περισσότερων αγαθών ήταν προσιτές. Τώρα υπάρχει σχεδόν αποκλειστικά ανεργία, αλλά οι τιμές των πάντων είναι και υψηλές και δεν υπάρχουν χρήματα... Μμμμμ... Το ξανασκέφτομαι.... Μήπως κακώς άρχισα να γράφω??? Βρε, λες να ήταν πράγματι καλές εκείνες οι μέρες? Άσπρο μου γαιδουράκι σε παρακαλώ, πέταααααααααααα!!!...

ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΑΣ...

Πολλές φορές όταν είμαι μόνος κάθομαι και σκέφτομαι πόσες αλήθεια είναι οι στιγμές στη ζωή ενός ανθρώπου που οι καταστάσεις γύρω του τον κάνουν να νιώθει ότι έχει κερδίσει τα πάντα. Οτι είναι το επίκεντρο της προσοχής των γνωστών και φίλων και ότι η ζωή του χάρισε απλόχερα ότι θέλησε να πετύχει εύκολα και γρήγορα. Φυσικά με τέτοια συναισθήματα με οτιδήποτε και αν ασχοληθείς η θετική ενέργεια που σκορπίζεις γύρω σου βοηθάει να ξεπεραστούν οι δύσκολες καταστάσεις, εκπνέεις όλους να θέλουν να ασχοληθούν μαζί σου και φυσικά παραξενεύει τους εχθρούς σου για το πως κάθε φορά μπορείς και βγαίνεις νικητής με τόσα εμπόδια που σου παρουσιάζονται. Είναι αλήθεια ότι η καταναλωτική κοινωνία η οποία ζούμε δημιουργεί στους ανθρώπους το συναίσθημα ότι συνεχώς πρέπει να παλεύεις για κάτι το οποίο μπορεί να σου λείπει και σε κάνει να νιώθεις ότι μειονεκτείς απέναντι στον περίγυρό σου αν δεν το αποκτήσεις. Βλέπουμε λοιπόν ανθρώπους να έχουν τα πάντα και να αισθάνονται ότι δεν μπορούν να χαρούν τίποτα ακριβώς γιατί πασχίζουν να αποκτήσουν κάτι το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να τους κάνει ευτυχισμένους. Απλώς για ένα χρονικό διάστημα θα τους κάνει να είναι στο επίκεντρο της προσοχής των γύρω τους και μετά απλώς μόλις φτάσει η ώρα που δεν θα ασχολείται πια κανείς μαζί τους θα αρχίσει πάλι για μια ακόμη φορά η αγωνιώδης προσπάθεια της αναζήτησης προσοχής που πρέπει να τους δώσουν οι άλλοι. Έτσι χάνουν το νόημα της ζωής και κανείς δεν ασχολείται πια μαζί τους για το τι μπορεί να αισθάνονται, τι όνειρα κάνουν, δεν μπορούν να μοιραστούν με κανέναν τις δύσκολες στιγμές, τις ελπίδες και τα άνχη τους. Και χωρίς να το καταλάβουν έχουν αποξενωθεί πλήρες από κάθε ανθρώπινο συναίσθημα.

Γι΄ αυτό και τα παιδικά μας χρόνια ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής μας, γιατί μάθαμε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να είναι ευτυχισμένος ακόμα και αν δεν έχει το τελευταίο μοντέλο κινητού με αφή που μπορεί να σου μιλάει και να κάνει ότι 10 συσκευές επικοινωνίας μαζί. Μπορεί να έχουμε σήμερα 5 τηλεοράσεις ο καθένας στο σπίτι του, την απουσία της ανθρώπινης επαφής και τη ζεστασιά μιας αληθινής φιλίας και παρέας δεν θα στη δώσει καμία συσκευή τελευταίας τεχνολογίας. Μήπως τελικά τα πληρώσαμε πολύ ακριβά όλα αυτά; Αυτό που ψάχναμε σαν άνθρωποι δεν μας το έδωσαν είναι σίγουρο πια. Όλος ο κόσμος το έχει καταλάβει και τώρα με την κρίση φαίνεται ακόμα ποιο καθαρά. Όλοι αναρωτιούνται πως πριν από 25 χρόνια τα γελαστά πρόσωπα που έβλεπες στις γειτονιές και στους δρόμους ήταν περισσότερα από ότι σήμερα; Πως ήταν δυνατόν να ταξιδεύεις σε όλη την Ελλάδα με ένα σαράβαλο με κανέναν αερόσακο, χωρίς κινητό τηλέφωνο, χωρίς λάπτοπ, χωρίς κάμερα και σήμερα να εξιστορείς στα παιδιά σου πως αυτά τα ταξίδια ήταν ένα μέρος από τα καλύτερα χρόνια της ζωής σου; Τελικά μήπως ήταν;

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ ΤΩΝ 80s. ΕΠΩΔΥΝΟΣ Ή ΑΝΩΔΥΝΟΣ?

Για πολλούς, η δεκαετία του ’80 είναι ένας εφιάλτης που πασχίζουν να ξεχάσουν. Λίγο τα στενά μπλου-τζιν και οι τόνοι λακ… λίγο ο λαϊκισμός και οι διαψεύσεις… λίγο οι μεγάλες πίστες και οι αλήστου μνήμης βιντεοταινίες… αναμφισβήτητα κάποιοι έχουν τους λόγους τους να κοιτάνε αφ’ υψηλού εκείνα τα χρόνια. Κάποιοι άλλοι όμως παραμένουμε νοσταλγοί μιας δεκαετίας που περιείχε πολλά περισσότερα απ’ όσα μπορέσαμε να συγκρατήσουμε και να καταλάβουμε. Τότε που μεγαλώναμε με Θέατρο της Δευτέρας και Στρουμφάκια, με Κάμπινγκ και Μουσικό Καλειδοσκόπιο, με Φρουτοπία και Ιππότη της Ασφάλτου, με Θέατρο Σκιών και Λιλιπούπολη. Χωρίς sms, χωρίς facebook, χωρίς chat. Ευτυχώς. Ακούγοντας πειρατικό ραδιόφωνο οι πιο ψαγμένοι, με τσακωμούς για τους Duran Duran και τους Wham οι mainstream, με βόλτες στη Barbarella οι νυχτόβιοι. Όπως και ευρύτερα, έτσι και στο πεδίο της μουσικής, τα ελληνικά eighties έχουν καταγραφεί ως περίπου η δεκαετία που ποτέ δεν υπήρξε. Εάν τα ’60s ήταν το έντεχνο-λαϊκό των Θεοδωράκη και Χατζιδάκι, εάν τα ’70s ήταν το πολιτικό τραγούδι, εάν τα ’90s ήταν το «έντεχνο», εάν η αυγή του 21ου αιώνα είναι το έθνικ, η κάτι-σαν-Φάμελλος ροκ μπαλάντα και ο αγγλικός στίχος, τότε τι αλήθεια υπήρξαν τα ’80s; Για τους περισσότερους, μια καρικατούρα. Υπάρχουν δύο λόγοι γι’ αυτό: πρώτον, γιατί πράγματι τα ’80s περιείχαν σπέρματα παρακμής και κιτς, και δεύτερον, γιατί το σβήσιμο της μνήμης υπήρξε προϋπόθεση για μια πιο ομαλή μετάβαση στο ναρκισσισμό και την καταναλωτική νιρβάνα των 1990s. Όπως το άστρο που φτάνει στη μέγιστη λαμπρότητά του πριν καταστραφεί ολοκληρωτικά, η δεκαετία του ’80 αποτέλεσε την κορύφωση της καλλιτεχνικής και αισθητικής πρωτοπορίας, πριν παραδοθεί στην ήττα που η ίδια διαλεκτικά εγκυμονούσε. Όχι απλά υπήρξε η δεκαετία του ’80, αλλά και συνιστά μοναδική περίοδο στην ιστορία του τραγουδιού. Ο μουσικός πλούτος, καθιστά ακόμα πιο αινιγματικό το σβήσιμο των 1980s. Ευθύνη φέρουν οι μεγάλοι συνθέτες που ένιωσαν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με τους ίδιους και με την υποδοχή του έργου τους. Σαν συνεννοημένοι, έσβησαν από τα βιογραφικά, τις συναυλίες και τις συνεντεύξεις τους ό,τι έκαναν τη συγκεκριμένη δεκαετία. Πάρτε έναν-έναν τους μεγάλους συνθέτες και δείτε τι έβγαλαν στα eighties και πως αντιμετώπισαν μετά αυτό το έργο· περίπου ως παιδική ασθένεια. Το ίδιο ισχύει και για τους ερμηνευτές. Η Χαρούλα έγινε Χάρις, και το κοινό κλήθηκε να ακολουθήσει τη μετάβαση στο εκσυγχρονιστικό όνειρο. Βεβαίως, δεν υπήρξαν όλα ρόδινα στα ελληνικά eighties· το αντίθετο. Μέσα στα σπλάχνα της, κείνη η δεκαετία έκρυβε τερατογενέσεις. Από τη μία, έχουμε τα λεγόμενα «ποπάκια». Η Άννα Βίσση οπισθοχωρεί από τον Κουγιουμτζή στον Καρβέλα ενώ ο Ανδρέας Μικρούτσικος εγκαταλείπει οριστικά τις αναζητήσεις του Να ’μαστε πάλι εδώ Αντρέα. Παράλληλα, μια σειρά αμφιλεγόμενων καλλιτεχνών αναδεικνύεται στο χώρο της ελαφριάς ποπ: από τον συμπαθή Γιάννη Γιοκαρίνη ως τον σατιρικό Γιάννη Μηλιώκα και από τον Κώστα Μπίγαλη και τον Μιχάλη Ρακιντζή ως τον Κώστα Χαριτοδιπλωμένο. Απ’ αυτά τα «βαθιά 1980s» δεν έλειψε το ταλέντο, αλλά το όραμα. Από την άλλη, έχουμε την άνοδο ενός ευτελούς είδους νυχτερινής διασκέδασης στις «μεγάλες πίστες», ενός λαϊκό-ποπ τραγουδιού με χαρακτηριστικότερους εκπρόσωπους τον Λευτέρη Πανταζή και την Άντζελα Δημητρίου. Αυτό το ρεύμα συνιστά ίσως τη μαζικότερη προσπάθεια εκχυδαϊσμού του νεότερου ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Όπως λέει και ο Μανώλης Ρασούλης για τα 1980s, «στην Ελλάδα έγινε η μεγαλύτερη πολιτιστική αντεπανάσταση που υπήρξε ποτέ». Διόλου τυχαία, ο Νταλάρας κλείνει τη δεκαετία - που σημαδεύεται από την εμπορική επιτυχία των Latin του - τραγουδώντας «Μη μιλάς, μη γελάς, κινδυνεύει η Ελλάς». Τι γέννησε, όμως, και τι επηρέασε τη μουσική παραγωγή του ’80, με τα καλά και τα κακά της;

Πολλές οι ωδίνες που οδήγησαν στον τοκετό των 1980s. Σε αυτές περιλαμβάνεται η έντονη πολιτικοποίηση του πρώτου μισού της δεκαετίας που γεννά εύστοχη κοινωνική κριτική και μια αίσθηση δημιουργικής αμφισβήτησης, τροφοδοτούμενη από τις ψευδαισθήσεις αλλά και τις διαψεύσεις του «λαού στην εξουσία». Επίσης, η απόσταση από την εποχή της Χούντας επιτρέπει τη συμφιλίωση με ένα λαϊκό ηχόχρωμα και τη μούσα της παράδοσης, στοιχεία που είχαν βάναυσα διαστρεβλωθεί στην «επταετία». Κοινωνικά, η αστικοποίηση ολοκληρώνεται, επιτρέποντας έτσι την παγίωση νεωτερικών κοινωνικών σχέσεων που αποτυπώνονται και στο τραγούδι. Ο εκδημοκρατισμός σε πολιτικό - θεσμικό επίπεδο και η ιδεολογική νομιμοποίηση της Αριστεράς επιτρέπουν την ελεύθερη έκφραση και τον καλλιτεχνικό πειραματισμό. Παρέες και άτομα παίζουν το ρόλο τους. Κομβική π.χ. είναι η θέση του Μάνου Χατζιδάκι με το Γ’ Πρόγραμμα, τον Σείριο, τις Κέρκυρες, το Τέταρτο, και έναν πυρήνα νέων καλλιτεχνών που ανοίγουν τα φτερά τους υπό την σκέπη του. Η τραγουδοποιία της περιόδου εμπνέεται ακόμη από τη μελοποίηση των ποιητών αλλά συμπληρώνεται από την ανάδειξη μαστόρων του στίχου όπως ο Άλκης Αλκαίος, ο Κώστας Τριπολίτης, ο Μιχάλης Μπουρμπούλης, ο Μανώλης Ρασούλης και βεβαίως η Λίνα Νικολακοπούλου, πλάι στις σταθερές αξίες του Νίκου Γκάτσου, του Μάνου Ελευθερίου και του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Και οι μεγάλοι τραγουδιστές (Νταλάρας, Αλεξίου, Μητσιάς, Γαλάνη, Μητροπάνος, Πρωτοψάλτη κ.α.) επενδύουν με τη φωνή τους τα μεγάλα τραγούδια, αλλά σταδιακά αντικαθιστούν τους δημιουργούς στον πυρήνα της μουσικής παραγωγής. Αυτή η αντικατάσταση σημαδεύει τα 1980s καθώς η εμπορικότητα του τραγουδιστή αρχίζει να αφορά τις εταιρείες περισσότερο από την έμπνευση και την ενότητα του έργου του δημιουργού. Όμως, για την εμπορευματοποίηση και τον εκχυδαϊσμό του τραγουδιού που έρχεται στο δεύτερο μισό της δεκαετίας δεν φταίνε οι ερμηνευτές αλλά βαθύτερες κοινωνικές διεργασίες. Η Αλλαγή που δεν έρχεται αντικαθίσταται από την Αυριανή, τα κονδύλια της ΕΟΚ και το όνειρο του δημοσίου αποσαθρώνουν τη λαϊκή συνείδηση, και το τραγούδι του εργάτη και του αγρότη δίνει τη θέση του στο τραγούδι του μικροαστού. Στο κέντρο που τραγουδούσε η Μοσχολιού, τώρα τραγουδάει ο Πανταζής, και εκεί που ακουγόταν το Νυν και Αεί ακούγεται τώρα η Ταραχή. Αλλά και διεθνώς, ένας κόσμος κατ’ όνομα σοσιαλιστικός που ενέπνευσε την τέχνη και έδωσε όραμα σε κινήματα και δημιουργούς πνέει τα λοίσθια. Σταδιακά, το τραγούδι δεν έχει ούτε κάτι να προτείνει, ούτε σε κάτι να αντιπαρατεθεί, και έτσι το κάστρο πέφτει αμαχητί. Το χειρότερο που επέφερε το λαϊκο-κιτς ρεύμα στο ελληνικό τραγούδι από τα μέσα του ’80 και δώθε δεν ήταν απλά η κακογουστιά του, αλλά το τι γέννησε ως αντίδραση στο υπόλοιπο, το υγιές κομμάτι της εγχώριας σκηνής: τη μετά μανίας αποστασιοποίηση από τον αυθεντικό λαϊκό ήχο, από οτιδήποτε παρέπεμπε έστω και ως υποψία στην «άλλη όχθη». Όμως η κληρονομιά των 1980s δεν εξαντλείται στις αρνητικές πτυχές της. Καταρχήν, η δεκαετία αυτή γεννά και καθιερώνει το μοντέλο του τραγουδοποιού που γιγαντώνεται μετέπειτα. Η συμφιλίωση με την παράδοση είναι επίσης σημαντική· διόλου τυχαίο που μεγάλα συγκροτήματα όμως οι Mode Plagal και οι Χαΐνηδες γεννιούνται στη δύση των 1980s. Η δεκαετία μας χαρίζει μια κουλτούρα διαχωρισμών που υπάρχουν για να τονίζουν, και ενίοτε για να χωρίζουν: ροκάδες, ρεμπετόφιλοι, πανκιά. Στα χρόνια του ’80 μάθαμε να χορεύουμε, να μη φοβόμαστε την πρωτοπορία, να εκτιμούμε τη συλλογικότητα, να ανεχόμαστε την ελαφρότητα. Εκείνα τα χρόνια μας κληροδότησαν καλούς τρόπους: την ανεμελιά και την αθωότητα, την εκτίμηση της αξίας ενός δίσκου, την πίστη στην ενότητα του μουσικού έργου, την υπόγεια πολιτική κριτική. Και μετά ήρθε το free downloading, και όχι μόνο. Ήρθε η ιδιωτική τηλεόραση όπου παραμόνευαν τα «je t’ aime». Ήρθε η «ελεύθερη» ραδιοφωνία, με την εξαφάνιση του παραγωγού και τη δικτατορία του playlist. Ήρθε η διεκπεραιώτρια εταιρεία που παραλαμβάνει έτοιμη την παραγωγή από τον καλλιτέχνη. Ήρθαν οι εθνικοί θρίαμβοι της Eurovision. Και ήρθε και η κακόγουστη συνύπαρξη λαϊκο-ποπ και έντεχνου. Δύο δεκαετίες μετά την δύση τους, τα ελληνικά eighties εγκυμονούν εκπλήξεις για κάθε μουσικόφιλο. Εκτός από το δράμα μιας γενιάς που κοιμήθηκε με Λιλιπούπολη και ξύπνησε με ιλουστρασιόν lifestyle, η δεκαετία του ’80 συνιστά τον κήπο όπου για τελευταία φορά αφέθηκαν όλα τα λουλούδια να ανθίσουν. Και όσο κι αν η κυρίαρχη, δήθεν εναλλακτική ιδεολογία προσπαθεί να μας πείσει ότι όλα όσα συνέβησαν τότε ήταν μια κακόγουστη φάρσα, η γόνιμη σπορά εκείνων των χρόνων θα συνεχίσει να βγάζει την καινούργια σοδειά

ΒΙΝΥΛΙΟ... Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!!!

Σε μια γωνιά του σπιτιού μου έχω την δική μου μηχανή του χρόνου όπου έχω στοιβαγμένα στα ράφια τα βινύλια μου τα οποία δεν αφήνω να τα πιάσει κανείς. Κακά τα ψέματα: Μ

όνο η μουσική είναι σε θέση να σε ταξιδέψει πίσω ζωντανεύοντας ξανά αναμνήσεις από το παρελθόν και όλοι μας έχουμε ένα αγαπημένο τραγούδι που θα μας θυμίσει ένα σημαντικό γεγονός της ζωής μας. Αυτό είναι που το κάνει για τον καθένα ξεχωριστό. Αν ο καθένας μας έβλεπε την ζωή του σε ταινία θα είχε και το δικό της soundtrack! Σίγουρα όλοι μας έχουμε ένα τραγούδι κατά νου που έχει σημαδέψει την πενταήμερη εκδρομή, το πρώτο ραντεβού, το πρώτο φιλί, την πρώτη φορά και την πρώτη σούρα!!! Ειδικά όσοι έχουν βιώσει την δεκαετία του 80 στην εφηβεία τους δεν ξεχνούν τα πάρτυ σε σπίτια όπου δεν έλειπε το Careless Whispers του George Michael. Το ότι είναι ακόμα επίκαιρο το τραγούδι αυτό οφείλετε στην γενιά των 40+ something και στους εφηβικούς μας έρωτες. Αυτή η δύναμη της μουσικής είναι ένα ανεξήγητο πράγμα! Από την μια στιγμή στην άλλη σε κάνει να γελάς, να κλαίς, να χαίρεσαι και να μελαγχολείς. Είναι σε θέση να αιχμαλωτίζει και ταυτόχρονα να απελευθερώνει όλα τα συναισθήματά μας. Είναι η δύναμη που βγάζει έκφραση στην ψυχή μας και αυτό είναι ίσως αυτό που έχουμε περισσότερο ανάγκη διότι αν η μουσική μας βοηθάει να εκφραζόμαστε εσωτερικά τότε αρχίζουμε και γνωρίζουμε καλύτερα τον εαυτό μας και είναι ένα μεγάλο βήμα προς την αυτογνωσία. Είναι ωραίο να νιώθεις και να αισθάνεσαι και να αφήνεις την μουσική να σε ταξιδεύει και αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που δεν θα μπορούσα να φανταστώ την ζωή χωρίς μουσική! Η δική μας η γενιά τότε στα 80s είχε ανάγκη από δυνατή μουσική και ο χορός στις Disco ήταν η εκτόνωσή μας. Η μουσική ήταν το ναρκωτικό μας που μας γέμιζε την ψυχή. Δεν έχει σημασία τι άκουγες αλλά το τι αισθήματα σε προκαλεί. Τότε μάλιστα, σε αντίθεση με σήμερα, αυτό που άκουγες το «φορούσες» κιόλας. Έτσι οι New Wavers, οι Poppers και οι Ροκάδες είχαν ένα δικό τους dress-code που ήταν βασισμένο πάνω στα μουσικά τους ακούσματα. Αυτό σήμερα δεν υπάρχει πλέον. Όσο όμως και να έχει αλλάξει η μουσική σήμερα από γενιά σε γενιά, το αίσθημα και η έκφραση που προκαλεί στον καθένα η μουσική έχει μείνει και δεν θα αλλάξει ποτέ. Σε 20 χρόνια από σήμερα οι σημερινοί έφηβοι θα νοσταλγούν το σήμερα με την μουσική που μεγάλωσαν και είχαν τα βιώματά τους. Κι όπως εμείς τότε στα 80s ακούγαμε με δέος τα 50s & 60s έχοντας πάντα το παράπονο που δεν τα ζήσαμε, έτσι και πολλοί νέοι του σήμερα θα ήθελαν να είχαν ζήσει τα 80s! Εμείς πάντως που τα ζήσαμε έχουμε την πολυτέλεια να τα ζήσουμε ξανά και ξανά σε καθημερινή βάση κάθε φορά που βάζουμε έναν δίσκο από τότε πάνω στο πικ-απ. Αυτή είναι η μηχανή του χρόνου!!!

ΗΜΑΣΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΠΑΙΔΙΑ...

1.Αξέχαστα... 2.Ποιος δεν θα ήθελε να επιστρέψει στα χρόνια που: 3. Τις σημαντικές αποφάσεις τις παίρναμε μέσω μίας πρακτικής... «α-μπε-μπα-μπλομ»... 4. Τα λάθη στη γραμματική διορθώνονταν απλά με το«σκίσε το χαρτί και γράφτο απ’ την αρχή!» 5. Η χειρότερη τιμωρία και αγγαρεία ήταν να γράψεις εκατό φορές «Δε πρέπει να ξανα...» 6. Οι διαφωνίες τελειώναν με«πέτρα, ψαλίδι, χαρτί» 7. «Έχω λεφτά», σήμαινε μόνο να μπορείς να αγοράσεις τσίχλες παίζοντας «τον μαγαζάτορα» ή ένα παγωτό στο διάλειμμα. 8. Το να γεμίζεις μία σακούλα με βόλους ήταν αρκετό για να σε κρατήσει ευτυχισμένο όλο το απόγευμα. 9. Δεν ήταν παράξενο να έχεις δύο ή τρεις «καλύτερους»φίλους/ες. «Είναι πολύ μεγάλος/η» αναφερόταν μόνο για όσους ήταν πάνω από 18 ετών. 10. «Κλέφτες και Αστυνόμοι»ήταν ένα παιχνίδι μόνο για τα διαλείμματα... Και ήταν πολύ πιο διασκεδαστικό να είσαι ο κλέφτης παρά ο αστυνόμος... 11. «Δηλητηριώδης» αναφερόταν μόνο σε ένα είδος «εντόμου ή υγρού απαγορευμένου» και όχι σε ανθρώπους... 12. Για να ταξιδέψει κανείς από τη Γη στον ουρανό, το μόνο που χρειαζόταν να κάνεις ήταν να γίνεις«αστροναύτης ήsuperman»... 13. Το τέλειο ήταν να παίζεις ποδόσφαιρο χωρίς τέρμα ή βόλεϊ χωρίς δίχτυ και οι κανόνες δεν είχαν και πολύ σημασία... 14. Το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί με το αντίθετο φύλο ήταν να σε έπιαναν παίζοντας το «γιατρό»! 15. «Έχει φέρει όπλο στο σχολείο» σήμαινε ότι σ’έπιασαν να έχεις σφεντόνα... 16. «Ο τελευταίος που θα φτάσει είναι χαζός!!!»ήταν η κραυγή που σ’ έκανε να τρέχεις μέχρι που νόμιζες ότι θα σπάσει η καρδιά σου... 17. Καμία στον κόσμο δεν ήταν πιο όμορφη από τη μαμά.Ήταν η μόνη που μ’ένα φιλί στο τραύμα σου σ΄έκανε αμέσως καλά... 18. Ποτέ δεν έλειπε ένα νόμισμα κάτω από το μαξιλάρι, που στο άφηνε η«Καλή Νεράιδα» ως αντάλλαγμα για το δόντι που σου έπεσε. Ήσουν φυσικά σε άλλο κόσμο αν σου άφηνε χαρτονόμισμα… 19. Πάντα ανακάλυπτες τις νέες σου ικανότητες εξαιτίας ενός «Βάζω στοίχημα ότι δεν μπορείς να...» 20. Η απογοήτευση ήταν να είσαι ο τελευταίος που θα έχεις επιλεχθεί για το θεατρικό του σχολείου. 21. «Πόλεμος», σήμαινε μόνο να πετάς κομμάτια κιμωλίας και μπαλίτσες από χαρτί κατά τις «ελεύθερες ώρες»… 22. Οι «βόμβες νερού» ήταν το πιο μοντέρνο, έξυπνο και δυνατό όπλο που είχε εφευρεθεί… 23. «Πόλεμος» ήταν κάτι που είχε συμβεί πριν γεννηθούμε και ποτέ (?)δεν θα συνέβαινε ξανά... 24. Τα παγωτά και τα φρούτα αποτελούσαν ομάδες βασικής διατροφής! 25. Για να μετατρέψεις το ποδήλατό σου σε μία δυνατή«μηχανή» χρειαζόταν μόνο να βάλεις μία φιάλη κοντά στις ρόδες. 26. Δεν υπήρχε καλύτερος τρόπος να περνάς τα απογεύματα του Καλοκαιριού από το να παίζεις με τα παιδιά της γειτονιάς σου ή να περιμένεις να δεις τον γείτονα/γειτόνισσα που τόσο σε αγαπούσε να περνάει... 27. Τα «μεγαλύτερα αδέρφια»ήταν τα χειρότερα βασανιστήρια, αλλά επίσης ήταν οι πιο δυνατοί και πιστοί προστάτες... 28. Αν μπορείς να θυμηθείς τα περισσότερα απ’ όλα αυτά,τότε αυτό σημαίνει ότι έχει πραγματικά ζήσει!!! 29. Όλοι όσοι μπορούμε να θυμηθούμε όσα ευχάριστα προαναφέρθηκαν, ευχόμαστε στη «νέα γενιά» των lan games και του φόβου, να ζήσει όσα ζήσαμε ! …N

α αφήσει για λίγο τον υπολογιστή για να απολαύσει τις αλάνες και το κρυφτό, για να ερωτευτεί, να μάθει ότι χαρά είναι το να «δαγκώσεις τη λαμαρίνα», να παλέψεις για τα πιστεύω σου, να φας/δώσεις «ξύλο» για την κοπέλα/την ομάδα σου/τη γειτονιά σου (όσες έμειναν δηλαδή..), να μάθεις τι σημαίνει σεβασμός και να μην βρίζεις σαν νταλικέρης από τα 12..

Η "ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ" ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ Α. ΩΝΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΚΡΙΣΗ!!!

Ο Αριστοτέλης Ωνάσης αντιλαμβανόταν καλύτερα τον κόσμο και μπορούσε να προβλέψει σε τι δεινή κατάσταση θα βρισκόταν χρόνια μετά ολόκληρος ο πλανήτης χτυπημένος απο την οικονομική κρίση. Άλλωστε μάλλον τυχαία δεν είναι η προφητική δήλωση που είχε κάνει πριν πολλά πολλά χρόνια πριν ο Έλληνας κροίσος. Ουσιαστικά με τα λόγια που θα διαβάσετε παρακάτω ο Αριστοτέλης Ωνάσης μιλούσε για όλα όσα σήμερα βιώνουν οι περισσότερες χώρες κάτω από το «μαστίγιο» της κρίσης. «Θα “ρθει μέρα, που η απληστία της ιδιοκτησίας, του πλούτου και της έπαρσης, θα αποθηκευτεί στις τράπεζες, στις πολυεθνικές και σε τόσο λίγους, που οι πολλοί, μη κατέχοντες, θα ξεσπάσουν σαν θεομηνία που θα κάνει την ζωή των ολίγων κατεχόντων, κόλαση…».

Πηγή:troktiko.eu

ΤΙ ΕΙΠΑΝ ΔΙΑΣΗΜΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΜΙΣΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Friedrich Nietzsche... “Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από….τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνόταν, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα. Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του. Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους. Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα». Καρδιά & νους είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε...

“Oι Έλληνες είναι συγγενείς μου, είναι δάσκαλοί μου. Τους θαυμάζω σαν άφθαστες διάνοιες της φράσεως και της γραμμής, καθώς και για τον ιδεώδη βίο τους.» (Από επιστολή που έστειλε στον γιο του Αύγουστο το Bisbaden στις 5 Ιουλίου 1815). «Ότι είναι η καρδιά και ο νους για το σώμα, είναι η Ελλάδα για την ανθρωπότητα.» ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΕ …ΕΛΛΗΝΑ, ΠΟΣΟ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ ΜΗΔΑΜΙΝΟΣ ΕΙΜΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ! Φρίντριχ Σίλερ (Friedrich von Schiller)... “Καταραμένε Έλληνα. Όπου να γυρίσω την σκέψη μου, όπου και να στρέψω την ψυχή μου, μπροστά μου σε βλέπω, σε βρίσκω. Τέχνη λαχταρώ, Ποίηση, Θέατρο, Αρχιτεκτονική, εσύ μπροστά, πρώτος και αξεπέραστος. Επιστήμη αναζητώ, Μαθηματικά, Φιλοσοφία, Ιατρική, κορυφαίος και ανυπέρβλητος. Για Δημοκρατία διψώ, Ισονομία και Ισότητα, εσύ μπροστά μου, ασυναγώνιστος κι ανεπισκίαστος. Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη Γνώση… Γιατί να σε αγγίξω; Για να αισθανθώ πόσο μικρός είμαι, ασήμαντος, μηδαμινός; Γιατί δεν με αφήνεις στην δυστυχία μου και στην ανεμελιά μου;”

ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΩΡΙΣΜΟ ΤΙ?

Αν και ο χωρισμός από μία σχέση είναι δυσάρεστος, τις περισσότερες τουλάχιστον φορές, ανάλογα με το αν είστε ο θύτης ή το θύμα, η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι (αν όχι όλοι) άνθρωποι πλέον θα χρειαστεί να περάσουν από αυτή τη διαδικασία κάποιες φορές στη ζωή τους. Όταν αποφασίσετε βέβαια εσείς να λήξετε μία σχέση που δεν «πάει» άλλο, τα πράγματα είναι πιο απλά και όχι και τόσο δυσάρεστα, αφού η απόφαση είναι δική σας. Τι γίνεται όμως όταν βρίσκεστε στην …αντίπερα όχθη; Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν βρεθεί σε αυτή τη θέση και τα βήματα της «ανάκαμψης» είναι για όλους τα ίδια. Βέβαια μην ξεχνάτε ότι μπορεί η αλλαγή να είναι υποχρεωτική, η θλίψη όμως, και κυρίως ο χρόνος που θα διαρκέσει, είναι καθαρά θέμα δικής σας επιλογής. Βήμα 1ο Φυσική εξέλιξη, όταν κάποιος αποφασίσει να σας πει ότι «δεν μπορούμε να συνεχίσουμε άλλο» είναι το κλάμα. Λοιπόν, κλάψτε όσο πιο πολύ μπορείτε, είναι μία απόλυτα υγιής αντίδραση και βοηθά τον οργανισμό σας να απαλλαγεί από τον πόνο. Και αν αγχώνεστε ότι αν ξεκινήσετε να κλαίτε, ίσως δεν σταματήσετε ποτέ, να σας βεβαιώσουμε ότι αυτό αποκλείεται να γίνει. Κάποια στιγμή θα σταματήσετε. Βήμα 2ο

Μπορεί να λένε ότι ο χωρισμός είναι σαν ένας μικρός θάνατος αλλά η λέξη κλειδί σε αυτήν τη φράση είναι το «μικρός», γεγονός που σημαίνει ότι δεν τελείωσαν όλα. Βοηθήστε τον εαυτό σας κάνοντας πράγματα. Ξεκινήστε γυμναστική, δείτε ταινίες (όχι ρομαντικές και δακρύβρεχτες βέβαια), κάντε έναν εσωτερικό απολογισμό και ποτέ μην υποτιμάτε τη δύναμη που έχετε να ξεπερνάτε τις δυσκολίες. Δραστηριοποιηθείτε και μην περιμένετε ότι η διάθεση σας θα φτιάξει από μόνη της. Συν Αθηνά και χείρα κίνει… Βήμα 3ο Αναζητήστε ανάμεσα στους φίλους σας ψυχολογική υποστήριξη. Αν βέβαια δεν θέλετε να «αποκαλυφθείτε», φοβάστε την κριτική ή θεωρείτε ότι χρειάζεστε επαγγελματική βοήθεια, μην ντραπείτε να τη ζητήσετε. Υπάρχουν θεραπευτές και ψυχολόγοι ειδικοί για τέτοια θέματα. Βήμα 4ο Όσο περιμένετε …πάνω από το τηλέφωνο ή κλεισμένοι στο σπίτι, τόσο δυσχεραίνετε τη θέση σας. Απλά διαιωνίζετε μία κατάσταση που έχει λήξει. Αποφύγετε να απαντάτε στα τηλεφωνήματα των πρώην γιατί στην πραγματικότητα αυτό σας κρατά «αγκιστρωμένους» στην ελπίδα ότι θα είστε ξανά μαζί. Αλλά είναι ώρα αυτή να παίζετε με τις πιθανότητες; Βήμα 5ο Εξωτερικές δραστηριότητες στο maximum. Από βόλτες μέχρι ψώνια και σταυρόλεξα σε ένα καφέ, θα σας κάνουν να νιώσετε καλύτερα. Απασχολήστε τον εαυτό σας με άλλα πράγματα και θα δείτε ότι σιγά σιγά τα λεπτά, που θα σκέφτεστε τον/την πρώην σας θα περνάνε πιο γρήγορα και ανώδυνα. Βήμα 6ο Αποφύγετε να καλύψετε τον πόνο σας και να ψάξετε για μία γρήγορη αντικατάσταση, επιμένοντας ότι τον /την έχετε ξεπεράσει. Το μεταβατικό στάδιο μέχρι την επόμενή σας σχέση χρειάζεται να το περάσετε για να …γιατρευτείτε αλλά αυτό δε σημαίνει ότι ο/η επόμενος σύντροφός πρέπει να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος στη θλίψη σας. Λίγος σεβασμός. Βήμα 7ο Μην μένετε μόνοι σας. Οι φίλοι και ο χρόνος μαζί τους είναι το καλύτερο φάρμακο σε περιπτώσεις χωρισμού. Συζητήσεις επί συζητήσεων θα σας κάνουν να ξεχαστείτε και να απομυθοποιήσετε μία σχέση που έχει λήξει. Εξάλλου η απομόνωση ποτέ δεν βοήθησε κανέναν. Βήμα 8ο Εμπιστευτείτε τα συναισθήματά σας. Ακόμα και αν ο χωρισμός ήταν μία απότομη και σχεδόν βίαιη αλλαγή στη ζωή σας, υπάρχει πάντα το αίσθημα της… επιβίωσης. Με απλά λόγια ακούστε αυτή την αχνή φωνή στο μυαλό σας, που επιμένει ότι όλα θα πάνε καλά. Έχει δίκιο. Βήμα 9ο Πάρτε τον χρόνο σας και μη βιάζεστε να ξεπεράσετε τη θλίψη σας κάνοντας βεβιασμένες κινήσεις. Μία αλλαγή είναι υπεραρκετή σε πρώτη φάση και οι κινήσεις τύπου «μετακομίζω», «παραιτούμαι από τη δουλειά», «αλλάζω εμφάνιση» συνήθως έχουν καταστροφική έκβαση. Βήμα 10ο Ηρεμήστε και βάλτε καλά στο μυαλό σας ότι αυτή, μάλλον, δεν είναι η τελευταία φορά, που θα χρειαστεί να περάσετε έναν χωρισμό. Όλα είναι θέμα κοινής λογικής. Η αποδοχή έρχεται αλλά για το δικό σας καλό, όσο πιο γρήγορα συνειδητοποιήσετε την αλλαγή τόσο πιο γρήγορα θα πάψετε να πονάτε. Και έχετε πάντα κατά νου, ότι ένας χωρισμός δεν είναι το τέλος του κόσμου.

Γιατι οι ανδρες δεν καταλαβαινουν τις γυναικες

Γυναίκες, προσοχή: την επόμενη φορά που θα θελήσετε να παραπονεθείτε στον σύντροφό σας ότι δεν σας καταλαβαίνει πάρτε μια βαθιά ανάσα και σκεφτείτε το ξανά: ίσως του ζητάτε κάτι παρα

πάνω από τις δυνάμεις του. Αυτό υποστηρίζει μια νέα μελέτη η οποία διαπίστωσε ότι οι άνδρες δεν είναι «προγραμματισμένοι» ώστε να «διαβάζουν» τα συναισθήματα των γυναικών – τουλάχιστον στα μάτια τους.

Αντιθέτως ο εγκέφαλός τους φαίνεται να είναι δικτυωμένος με τρόπο ώστε να αποκρυπτογραφούν ευκολότερα τα συναισθήματα των άλλων ανδρών. Αν και δεν ξέρουμε ακόμη αν δικαιώνει το άλλο παράπονο-κλισέ περί της «αλληλοσυνεννόησης των κολλητών», το χαρακτηριστικό αυτό θεωρείται ότι είχε σημαντική εξελικτική χρησιμότητα αφού θα πρέπει να αποτελούσε «κλειδί» για την επιβίωση στους άγριους καιρούς της επικράτησης του ισχυρότερου αρσενικού.

Διαφορά… φύλου

Παρά το γεγονός ότι ανατομικά δεν παρουσιάζουν κάποια εμφανή διαφορά, αρκετές μελέτες έχουν εντοπίσει τα τελευταία χρόνια διαφοροποιήσεις στη μορφολογία και στη λειτουργία των εγκεφάλων των ανδρών σε σχέση με των γυναικών. Πρόσφατα μάλιστα ειδικοί του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου είχαν δει σε πειράματα ότι οι άνδρες δεν είναι σε θέση να εεμηνεύσουν τα συναισθήματα των άλλων από την έκφραση του προσώπου τους.

Στη νέα μελέτη ερευνητές από πανεπιστήμια της Γερμανίας συγκεκριμενοποιούν περισσότερο αυτή την «ανικανότητα» εξετάζοντάς περαιτέρω μια τάση που έχει αναφανεί σε άλλες έρευνες – το ότι οι άνδρες δυσκολεύονται περισσότερο να κατανοήσουν την έκφραση των γυναικών από ό,τι των εκπροσώπων του φύλου τους.

Προκειμένου να διαπιστώσουν κατά πόσον οι άνδρες είαι ικανοί να αποκρυπτογραφήσουν τα συναισθήματα των δυο φύλων από ένα κατ’ εξοχήν εκφραστικό «μέσο», τα μάτια τους, ο Μπόρις Σίφερ, ψυχίατρος του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου LWL στο Μπόχουμ της Γερμανίας, και οι συνεργάτες του έβαλαν στον λειτουργικό μαγνητικό τομογράφο 22 άνδρες ηλικίας 21 ως 52 ετών (η μέση ηλικία των εθελοντών ήταν τα 36 έτη).

Πώς μιλάνε τα μάτια

Οι ειδικοί έδειξαν στους εθελοντές εικόνες που απεικόνιζαν 36 ζευγάρια μάτια και τους ζήτησαν να περιγράψουν τα συναισθήματα των «κατόχων» τους. Στις μισές φωτογραφίες απεικονίζονταν μάτια γυναικών και στις άλλες μισές μάτια ανδρών, με θετικά, αρνητικά και ουδέτερα συναισθήματα και οι συμμετέχοντες στο πείραμα έπρεπε να αξιολογήσουν το κάθε βλέμμα περιγράφοντάς το ως «δύσπιστο» ή «τρομοκρατημένο».

Οι εθελοντές χρειάστηκαν πιο πολλή ώρα και δυσκολεύτηκαν περισσότερο να ερμηνεύσουν τα συναισθήματα των ματιών που ανήκαν σε γυναίκες – συγκεκριμένα οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι ο βαθμός δυσκολίας στο «διάβασμα» των γυναικείων ματιών ήταν διπλάσιος σε σχέση με των ανδρικών ματιών.  Επί πλέον η εγκεφαλική δραστηριότητα που απεικονίστηκε στις εγκεφαλικές τομογραφίες ήταν διαφορετική στις δυο περιπτώσεις.

Οταν έπρεπε να αποκρυπτογραφήσουν την έκφραση ματιών που ανήκαν σε άνδρες η δραστηριότητα ήταν πιο έντονη στην αμυγδαλή (περιοχή που συνδέεται με τα συναισθήματα, την ενσυναίσθηση και τον φόβο) καθώς και σε σημεία του εγκεφάλου που σχετίζονται με παλαιότερες εμπειρίες και συναισθήματα. Τα μοτίβα της δραστηριότητας φάνηκαν να υποδηλώνουν ότι όταν έπρεπε να αξιολογήσουν τα «ανδρικά» συναισθήματα οι εθελοντές ανέτρεχαν σε δικές τους παρόμοιες εμπειρίες και στα συναισθήματα που τους είχαν προξενήσει ενώ όταν η αξιολόγηση αφορούσε γυναίκες προσπαθούσαν να θυμηθούν πότε είχαν ξαναδεί παρόμοιες γυναικείες εκφράσεις και τι σήμαιναν αυτές.

Εξελικτική προσαρμογή;

Αυτή η λιγότερο προσωπική προσέγγιση των γυναικείων εκφράσεων σημαίνει, σύμφωνα με τους επιστήμονες, όχι μόνο ότι οι άνδρες δυσκολεύονται περισσότερο να τις ερμηνεύσουν αλλά και ότι η ενσυναίσθηση των ανδρών είναι μικρότερη απέναντι στις γυναίκες από ό,τι απέναντι σε εκπροσώπους του φύλου τους.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι ο συγκεκριμένος «προγραμματισμός» του εγκεφάλου έχει μια καθ’ όλα λογική ερμηνεία, αφού θα πρέπει να υπήρξε πολύ χρήσιμος στο παρελθόν, όταν η γρήγορη αξιολόγηση των αντιπάλων αποτελούσε σημαντικό «όπλο» για την επικράτηση – αν όχι και για την επιβίωση – των αρσενικών.

«Καθώς οι άνδρες ασχολούνταν περισσότερο με το κυνήγι και εμπλέκονταν σε καβγάδες για την εδαφική επικράτηση θα πρέπει να ήταν σημαντικό για αυτούς να μπορούν να διαβλέπουν και να προβλέπουν τις προθέσεις και τις ενέργειες των αρσενικών ανταγωνιστών τους» τονίζεται στη σχετική μελέτη η οποία δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «PLoS One».

ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΖΥΓΙΟΥ ΤΟ... Facebook

Μπορεί ο ιδρυτής του Facebook, Mark Zuckerberg να παντρεύτηκε, ωστόσο το μέσο κοινωνικής δικτύωσης που δημιούργησε, είναι η συχνότερη αιτία χωρισμού!


Σύμφωνα με έρευνα βρετανικής νομικής εταιρίας, περισσότερο από το 1/3 των αιτήσεων διαζυγίου που κατατέθηκαν τον τελευταίο χρόνο, περιείχαν τη λέξη "Facebook".

Τα πράγματα είναι ακόμα πιο σοβαρά για τις ΗΠΑ, όπου πάνω από το 80% των διαζυγίων, οφείλονται στην γνωστή ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με νομικούς, βασική αιτία είναι ότι το Facebook κάνει πλέον πολύ εύκολη τη δημιουργία παράνομων δεσμών. Όπως επισημαίνουν, στον πραγματικό κόσμο χρειάζεται κάποιος χρόνος για να χτιστεί μια παράνομη σχέση. Στο Facebook όμως, αρκούν μερικά "κλικς".

Τέλος, οι… απατημένοι επικαλούνται μέσο κοινωνικής δικτύωσης στις αγωγές τους, αφού πλέον τα "ευρήματα" γίνονται δεκτά ως αποδεικτικά στοιχεία στα διαζύγια, παίζοντας καθοριστικό ρόλο στον καθορισμό διατροφής και στην επιμέλεια παιδιών.

ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΑΝΤΡΑΣ

1)Σε αντίθεση με τις κοινές πεποιθήσεις όταν λέμε "σ'αγαπώ" το εννοούμε και γι'αυτό είμαστε πολύ προσεχτικοί στην χρήση αυτής της λέξης

2)Τα γκρίζα μαλλιά και οι ρυτίδες απλά μας δίνουν
χαρακτήρα.

3)Δεν στην πέφτει ο κάθε πορνόγερος-ταρίφας μεσα στο ταξί

4)Οι φίλοι μας ειναι πάντοτε ειλικρινείς

5)Η εξωτερική μας εμφάνιση ειναι 100% αληθινή...ό,τι βλέπετε-παίρνετε,ενώ εμείς κυριολεκτικά δεν ξέρουμε τι θα μας ΞΗΜΕΡΩΣΕΙ(πιο πολύ για αρνητικό μου κάνει αυτό)

6)Τα προκαταρκτικά στο σεξ είναι optional και ο οργασμός είναι πάντα αληθινός

7)Ακόμα και με λίγη μπυροκοιλίτσα διατηρούμε την γοητεία μας και δεν μας "θάβουν" οι γύρω μ

8)Όταν σφίξουν τα πράγματα υπάρχει πάντα ένα Aγιο Όρος. Και μόνο που το ξέρουμε αρκεί.

9)Στα πάρτυ κανείς δεν εύχεται να μας μεθύσει για νας μας γυρίσει σπίτι

10)Σε περίπτωση που χαθόυμε,ενεργοποιείται το ένστικτο του προσανατολισμού μας και δεν βασιζόμαστε στον κάθε περιπτερά/περαστικό για να βρούμε τον προορισμό μας(είμαστε αυτόνομοι)

11)Τρώγοντας μια μπανάνα δεν γινόμαστε πρωταγωνιστές σεξουαλικών φαντασιώσεων κάποιων επιτήδειων(χεχ)

12)Είμαστε απόλυτα κυρίαρχοι στο τάβλι και στο πόκερ..(το δεύτερο δεν το ακουμπάτε καν,στο τάβλι τουλάχιστον το παλεύετε)

13)Αν ένας άντρας πάει με 3 γυναίκες σε ένα βράδυ είναι "θεός"

...αν μια γυναίκα πάει με 3 άντρες σε έναν μήνα ειναι πουτ*να..

14)Το επίθετο σου είναι πάντα το ίδιο.

15)Μπορείς κάποτε να γίνεις Πρόεδρος της Δημοκρατίας(λέμε τώρα)

16)Όταν ακούμε τον αριθμό "69" μας έρχεται πάντα το ίδιο πράγμα στο μυαλό

17)Παραδεχόμαστε τον αυνανισμό και δεν χρησιμοποιούμε διάφορα "παιχνιδάκια"

18)Δεν χρειάζεται να βρίσκουμε δικαιολογίες για να φάμε σοκολάτα...απλά την τρώμε

19)Στο συνεργείο σου λένε πάντα την αλήθεια.

20)Το στήθος σου ή ο πισινός σου δεν αποτελούν βασικό
παράγοντα για την πρόσληψη σου.

21)Όταν φεύγεις από το ξενοδοχείο δεν χρειάζεται να τακτοποιήσεις...απλά τα αφήνεις όλα μπου***λο

22)Το κατούρημα είναι πολύ πιο εύκολο και προσαρμόζεσαι άνετα και σε εξωτερικούς χώρους

23)Μπορείς να βρίσεις σχεδόν παντού

24)Δεν υπερασπίζεσαι τον τίτλο του "ωραίου φύλου" άρα στα αρχί*ια σου...

25)Ένας "μέτριος" άντρας ρίχνει μια ωραία γυναίκα...το αντίθετο είναι σπάνιο

26)Bachelor party

27)Όχι τακόυνια,όχι εγκυμοσύνη,όχι περίοδος,όχι αποτριχώσεις ούτε περριτές δίαιτες

28)Πολλές φορές το ρίχνουμε στην φιλοσοφία ακόμα και αν δεν μας φαίνεται

29)Μπάσκετ,μπάλα και οποιοδήποτε σπορ έχουμε διάθεση να δούμε..

30)Μας χαρακτηρίζει ο αυθορμητισμός,η περιπέτεια και γενικότερα η αδρεναλίνη.Δεν πρόκειται να βρεθούμε θύματα σεξισμού και αποτελούμε το ισχυρό φύλο.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΜΑΣ ΖΗΛΕΥΟΥΝ!!!

Αν ήταν η ζήλια ψώρα θα έτρωγε όλη την χώρα και συγκεκριμένα την Γερμάνια όπου δύο έρευνες η μια για το περιοδικό Spiegel και η δεύτερη που έγινε από μια εταιρεία μάρκετινγκ στην Κολωνία, μεταξύ άλλων, βγάζουν πορίσματα από συνεδρίες που έκαναν σε ομάδες συμμετεχόντων με τους ερευνητές προκύπτει πως οι Γερμανοί ζηλεύουν τον τρόπο που ζούν οι Έλληνες

Βάσει, λοιπόν, των εν λόγω ερευνών, το 46% των Γερμανών δηλώνουν όλο και περισσότερο ανίκανοι να χαρούν οτιδήποτε λόγω του καθημερινού άγχους και της αίσθησης ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να τους ζητηθεί κάτι.

Το 55%, των νεότερων, δηλώνουν ότι έχουν χάσει την ικανότητα να νιώθουν καλά. Μάλιστα, έχουν φτάσει στο σημείο να μην μπορούν να απολαύσουν το φαγητό, το αλκοόλ, τις διακοπές ή απλώς λίγη χαλάρωση αλλά και το σεξ!

Σε κάποιο σημείο, οι ερευνητές που μελέτησαν τα δεδομένα που προέκυψαν σημειώνουν πως «το γονίδιο της ευχαρίστησης συνεχώς ατροφεί – ξεχάσαμε να χαιρόμαστε τους εαυτούς μας».

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι 91% δέχονται ότι αυτό που αξίζει στη ζωή είναι οι απολαύσεις της, αλλά μόλις 15% μπορούν να θυμηθούν κάποιες στιγμές που να άφησαν πίσω τους τις έγνοιες και να αισθάνθηκαν πραγματικά ευτυχείς.

Σημαντικά έχει επηρεάσει τη ζωή των Γερμανών, πάντως και η κρίση, αφού νοιώθουν ότι καταπιέζονται από όλους!

«Οταν εξοργιζόμαστε με τις υψηλές συντάξεις και τις μεγάλες διακοπές, προφανώς η ζήλια παίζει ρόλο», παρά το ότι λένε πως δεν θα μπορούσαν να υιοθετήσουν τον ελληνικό τρόπο ζωής. που -μέχρι πρόσφατα τουλάχιστον- είχε στο μενού του πολλές χαρές για την ζωή.

Αποκαλυπτικοί και για το σεξ, καθώς παραδέχονται πως ακόμη και τότε σκεφτόντουσαν κάποια… ταινία, ή… διαφημιστικά!

Λέτε για αυτό να έχει γίνει άνω-κάτω όλη η ευρωζώνη;

ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΣΠΟΝΔΕ ΦΙΛΕ ΓΕΡΜΑΝΕ...

«Είμαι περήφανος που δεν είμαι Γερμανός: 27 λόγοι και ένα παράπονο»

Τον γύρο του διαδικτύου κάνει τις τελευταίες ημέρες ένα κείμενο το οποίο
φέρει τον τίτλο «Είμαι περήφανος που δεν είμαι Γερμανός: 27 λόγοι και ένα
παράπονο».
Το εν λόγω κείμενο κυκλοφορεί ευρέως τόσο στα κοινωνικά δίκτυα, όσα και από
e-mail σε e-mail και με πολύ καυστικό τρόπο καταδεικνύει τις διαφορές των
Ελλήνων με τους Γερμανούς.
Ακολουθεί αυτούσιο το κείμενο:

1) Πίνω νερό όταν διψάω και μπύρα όποτε θέλω διότι το νερό εμφιαλωμένο ή
βρύσης δεν είναι ούτε. στυφό, ούτε άνοστο, ούτε πανάκριβο.

2) Με χοντρές, αθλητικές, λευκές κάλτσες φορώ αθλητικά παπούτσια και όχι
σανδάλια.

3) Δε μου χρειάστηκε ποτέ να στήσω μνημείο - υπόλειμμα κανενός τείχους
αίσχους για να μου θυμίζει κατάπτυστη διχοτόμηση του έθνους μου, φοβούμενος
πιθανή επανάληψη στο μέλλον.

4) Έχω θετική σκέψη, αισιοδοξία, ελπίδα και πίστη και χωρίς να καταναλώσω
απίστευτες ποσότητες αλκοόλ.

5) Δεν πιστεύω σε φυλετικές ή άλλες ανωτερότητες, αλλά στο σεβασμό της
αξίας και στην προστασία κάθε ανθρώπου.

6) Δεν προκάλεσα δύο δηλωμένους, κι έναν τρίτο υποβόσκοντα, παγκόσμιους
πολέμους.

7) Δεν αιματοκύλησα την ανθρωπότητα, δε σκότωσα αμάχους, δεν κατεδίωξα
φυλές ή άλλα έθνη, δεν έστησα στρατόπεδα συγκέντρωσης, δεν υπέταξα λαούς,
δε ρήμαξα χώρες.

8) Για την παρασκευή σαπουνιού περιορίζομαι στη χρήση ελληνικού ελαιολάδου.

9) Δε χρωστάω πολεμικές αποζημιώσεις και κατοχικά δάνεια.

10) Δεν σφετερίστηκα ξένους πολιτισμούς κι αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες
(γιατί διέθετα δικούς μου), δεν κατέκλεψα αρχαιότητες, δεν υφάρπαξα
αγάλματα και θησαυρούς.

11) Δεν είμαι απόγονος του Αδόλφου Χίτλερ.

12) Κάνω την αυτοκριτική μου. Αργά, ανώφελα, άκαιρα ίσως. Έχω κάνει λάθη,
πολλά και μοιραία, πλην όμως τ' αναγνωρίζω και πολεμάω. Όπλα δεν καταθέτω,
άλλωστε, δεν το έκανα ποτέ (θα το θυμάσαι άσπονδε φίλε γερμανέ, όταν
γύρευες να με λειώσεις με τη μπότα της βέρμαχτ.). Κριτής των πάντων,
διαιτητής και νταβατζής δε χρήζομαι. Δε μου ταιριάζει ο ρόλος ούτε του
δοσίλογου, ούτε του χαφιέ.

13) Χαμογελώ και στη χαρά και στην απόγνωση. Ξέρω, σε προβληματίζει,
άσπονδε φίλε γερμανέ, αλλά τι τα γυρεύεις. Είναι στο DNA μου το γέλιο,
δουλειά δική μου!

14) Επάνδρωσα τις βιομηχανίες της Γερμανίας με φιλεργατικούς, φιλότιμους,
φιλήσυχους Έλληνες μετανάστες (γκασταρμπάιτερ) κρατώντας τους τεμπέληδες,
ανεπρόκοπους κι άχρηστους στη χώρα μου.

15) Διέδωσα σε όλους την αξιοπιστία των Siemens συσκευών γερμανικής
κατασκευής και χρεώθηκα το σκάνδαλο του χρηματισμού, της μίζας και της
δωροδοκίας, αφού έκανα γαργάρα την ευθύνη του γερμανού που δωροδόκησε. Η
ενοχή βαραίνει μόνον εκείνον που δωροδοκεί; Μάλλον.

16) Χαίρομαι και τον ήλιο και τη θάλασσα της μεσογείου. Κλισέ, αλλά αληθές.
Κι έχω μια μικρή υποψία ότι σ' ενοχλεί, άσπονδε φίλε γερμανέ.

17) Στην ταβέρνα κερνάμε (άγνωστη έννοια).. Ποτέ ρεφενέ, ποτέ ο καθένας τα
δικά του, ποτέ κομπιουτεράκι - γερμανικό σύστημα, όπως είθισται να λέμε
εμείς οι ταπεινοί οφειλέτες σου.

18) Δανείζομαι, δεν αντιλέγω. Πληρώνω ακόμη τις πληγές παλιών και πρόσφατων
κατακτητών που θώπευαν στο λίκνο τους οι χώρες οι δήθεν προοδευμένες κι
αξιοζήλευτες, με μηχανισμούς, συστήματα, προγράμματα σαν τη δική σου.

19) Δε σκύβω το κεφάλι, κι είναι κουσούρι μου. Θα βόλευε καλύτερα να
προσαρμοζόμουν στο νταχάου ή το άουσβιτς. Τι σου θύμισα τώρα;;;

20) Το γλωσσικό μου ιδίωμα μου επιτρέπει να προφέρω οποιαδήποτε ομιλούμενη
γλώσσα χωρίς να αντηχεί διαταγή, επιβολή ή κακόηχη προφορά.

21) Δεν επέλεξα την Αγγέλα. Μου την επέβαλαν. Μα τι φάτσα; Προτιμώ τα
playmobil.

22) Δεν αποδίδω στους άλλους, και δη στους Έλληνες, τις ευθύνες για όλα τα
δεινά από γεννήσεως κόσμου.

23) Δε συνοδεύω όλα τα πιάτα μου με βραστό λάχανο, βραστές πατάτες και
λουκάνικο.Έλεος, λίγη φαντασία δε βλάπτει.

24) Διαθέτω ανοιχτά καταστήματα γιορτινές ημέρες, αν και τεμπέλης, για να
προσφέρω καφέ ή φαγητό.

25) Γιορτάζω κι άλλες μέρες πλην Χριστουγέννων, σε πείσμα των καιρών, της
κατοχής, της ύφεσης και της εξαθλίωσης.

26) Υποθάλπω πρώτα τους συνανθρώπους μου και στη συνέχεια τα ζώα.

27) Έχω οικογένεια σφιχτή γροθιά. Ενοίκιο δεν πληρώνω στους γονείς μου,
παρότι ζω μαζί τους, κι ας ενηλικιώθηκα προ πολλού. (Φρόντισαν άλλοι να μην
μπορώ να ζήσω μόνος).

Ένα παράπονο έχω μόνο:
Συναίσθηση δεν έχω της αξίας μου, της ιστορίας, της δύναμής μου, των
δυνατοτήτων, των αξιώσεων, της μεγαλοσύνης μου. Κι εδώ είναι που δεν έχεις
φταίξει μόνον εσύ, άσπονδε φίλε γερμανέ. Έφταιξαν άλλοι, μαζί ή πριν από
σένα.. Ο τελευταίος λόγος, όμως, είναι δικός μου, δεν αργεί κι είναι προς
όλους.